بهترین سن برای داشتن فرزند چه سنی می باشد

 

بهترین سن برای داشتن فرزند چه سنی می باشد؟

سنین 18-35سالگی برای زنان بهترین زمان برای حامله شدن و پرورش جنین است.اگر مادری در سنی کمتر از 18سال یا بیشتر از 35 سال حامله گردد،امکان بروز مخاطراتی برای او و نوزادش وجود دارد،

چه موقعه بهترین زمان برای داشتن دومین فرزند است؟

 

                                                                                                        

اگر حداقل سه تا شش سال بین تولد دو کودک، اول و دوم خود فاصله بیندازند و با برنامه ریزی لازم ،مقدم کودک دوم خویش را گرامی بدارنداز طرفی وقتی کودک دوم و یا سوم به خانواده اضافه می شود ،تغییر فاحشی در ساختار خانواده به وجود می آید و سلامت کودکان خانواده به فراهم بودن نیازهای آنان مانند تغذیه کافی ،بهداشت،ورزش و تفریح و بالاخره تعلیم و تربیت و حتی فراهم شدن امکانات ازدواج آینده آنها بستگی دارد.


تک فرزندی و معایب


معایب تک فرزندی

1-وابستگی شدید والدین به تک فرزند (این وابستگی سبب اضطراب تک فرزند می شود وهمیشه نگران است که اگر صدمه ای به او برسد، والدین دچار لطمه روحی شدید خواهند شد) 2-حساسیت فراوان والدین دربارة رفتار وگفتار تک فرزند که او را به رفتار و گفتاری نامطلوب می کشد و لوس می شود، 3-مراقبت بیش از حد والدین که استقلال تک فرزند را به خطر می اندازد، مراقبتی افراطی از تک فرزند  او را به فردی ضعیف و کم تحمل تبدیل کنند، فرزندشان از دیگران نیز انتظار خواهد داشت با او چنین رفتاری داشته باشند که این موضوع ناتوانی او را شدت خواهد بخشید.اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت کننده رو به رو شود یا امکان آشکار کردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد.4-وابستگی شدید تک فرزند به والدین که مانع دوست یابی او در ارتباط با همسالان می شود، 5-تأثیر منفی بر رشد تک فرزند به جهت نبودن رقابت بازی یا درگیری با برادر یا خواهر، . این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمی کنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.

6-تسلیم پذیری والدین و عدم مخالفت با تک فرزند که سبب شکنندگی و آسیب پذیری در آینده می شود و نمی تواند ناامیدی ها و فشارهای روحی را تحمل کند،7-برخورد بزرگانه با کودک (این کار سبب می شود جلوی بچگی کردن او گرفته شود)، 8-ارتباط کمتر با همسالان، به جهت نبودن برادر و خواهری در منزل از ایجاد ارتباط با همسالان خجالت می کشد. 9-تمایل بیش از حد والدین به حمایت از تنها فرزندشان، مانع از آن می شود که فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازماید و مسوولیت عمل خود را بپذیرد. آنها هیچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمی آیند، با او مخالفت نمی کنند و همواره تسلیم خواسته های او می شوند تا از این طریق مانع ناراحت شدن او شوند. حمایت بیش از حد این والدین، فرزند را با روحیه حساس و ضعیف تربیت می کند. هرچه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود، قدرت و تحمل وی در رویارویی با مشکلات کاهش می یابد و از این رو بسیار شکننده و آسیب پذیر می شود. در چنین روابط

حساس و پر اضطرابی است که تک فرزند از آزمودن احساساتی که در روابط بین خواهر و برادر شکل می گیرد، محروم می ماند10- در خانواده های تک فرزند، والدین و فرزندان هر دو احساس می کنند نیاز شدیدی به یکدیگر دارند. پس ناگزیر به مراعات یکدیگر هستند.

وقتی فاصله سنی فرزندان از یکدیگر کم باشد:

والدین توان لازم را برای پرورش کودکان نخواهند داشت. در این راستا روش های پیشرفته تنظیم خانواده این اجازه را به پدر و مادر می دهد که زمان تولد فرزند دوم را به خوبی برنامه ریزی کنند. بنابراین هم والدین در جهت تصمیم گیری برای به دنیا آوردن فرزند دوم باید شرایط مناسب داشته باشند و هم آرامش کودک اول حفظ شود تا نیازهای او اعم از عاطفی و جسمانی به خوبی برآورده شود.

اگر فاصله بارداری ها بیش از 59ماه (5سال) باشد:

1-خطر تولد نوزاد نارس تا 6/0 درصد و نوزاد با وزن کم تا 9/0 درصد بیشتر می شود. شاید به همین دلایل است که متخصصان زنان و زایمان معتقدند برای فاصله گذاری میان فرزندان باید عاقلانه تصمیم گرفت.

2-اگر این فاصله بسیار زیاد باشد، علاوه بر بروز خطرات جسمی، مادر دچار سالخوردگی و بی حوصلگی شده و امکان رشد و پرورش مناسب فرزند جدید را ندارد.

3- امکان بروز خطرات ژنتیکی هم درکودک دوم مطرح است

4- همچنین وقتی فاصله سنی بچه ها از هم بسیار زیاد باشد، امکان برقراری ارتباط و بازی با هم درآنها کم می شود.

5-اغلب مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها 5 سال و نیم می‌رسد، نسبت به مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها كمتر از 5 سال است با مشكلات بیشتری مواجه می‌شوند. یكی از شایع‌ترین این مشكلات مسمومیت دوران بارداری است.که دفع پروتئین از طریق ادرار و تورم بیش از حد دست‌ها و حتی پاها و افزایش فشار خون از نشانه‌های مسمومیت در دوران بارداری هستند كه احتمال بروز آن‌ها در خانم‌هایی كه فاصله بین دو بارداری آن‌ها بیشتر از 5 سال است، بیشتر از دیگران وجود دارند.

6- افزایش فشارخون در دوران بارداری

جامعه تک فرزندها

1-بسیاری از تک فرزندها نمی توانند ناامیدی ها و فشارهای روانی را تحمل کنند.

2-چنانچه توهینی به آنها شود، بی آنکه قصد و غرضی در کار باشد، این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر می کنند.

3-چنانچه از مساله ای رنجیده خاطر شوند، این حالت را تا مدت های مدید در درون خود زنده نگاه می دارند.

4-آنها فقط به برقراری روابطی علاقه مندند که دربرگیرنده منافع آنان باشد و احساسات شان را نیز جریحه دار نکند.

5-آنها ممکن است ناراحتی های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون گرا شوند.

6-در هنگام طلاق و جدایی والدین، تک فرزندان، بیشتر تحت تاثیر مشکلات روانی قرار می گیرند.

7-کودک تک فرزند در خانواده ای رشد می کند که افراد بالغ در آن حضور دارند و کودک دیگری نیست که بتواند با او ارتباط برقرار کند0

8-. کودک تک فرزند به طور کامل مورد توجه و علاقه والدین است. این عامل سبب می شود کودک احساس کند شخصی مهم است.

 

 

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 200 | بازدید امروز : 109 | کل بازدید : 565252 | بازدیدکنندگان آنلاين : 5 | زمان بازدید : 0.4890 
پیگیری نامه
شماره :   
اوقات شرعی
تقویم