باروری سالم و جمعیت

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 سلامت باروری

 

فهرست مطالب

عنوان..........................................................................................................................................................شماره صفحه

مقدمه....................................................................................................................................................................3

اندیشیدن و تصمیم گرفتن برای داشتن فرزند..................................................................................................3

برنامه ریزی برای بارداری....................................................................................................................................3

بهترین سن برای داشتن اولین فرزند چه سنی است.........................................................................................4

چه موقعه بهترین زمان برای داشتن دومین فرزند است؟..................................................................................4

تک فرزندی و معایب.................................................................................................................................5

جامعه تک فرزندها...............................................................................................................................................6

نگاهی به پیامد های روحی و روانی تک فرزندی بودن.......................................................................................6

ویژگی های تک فرزندان......................................................................................................................................7

فاصله گذاری تولد کودکان فاصله کمتر از 18ماه  و بیش از 5سال بین فاصله گذاری تولد کودکان................8

وقتی فاصله سنی فرزندان از یکدیگر کم باشد..................................................................................................8

فاصله زیاد میان فرزندان.....................................................................................................................................8

اگر حاملگی با فاصله کمتر از 2سال باشد..........................................................................................................8

اگر فاصله بین دو بارداری بیش از 5سال باشد....................................................................................................9

خطرات بارداری زیر 18 سال و بالای 35 سال...................................................................................................10

منبع....................................................................................................................................................................10

 

 

 

 

مقدمه:

نقش بهداشت در تأمین سلامتی بر کسی پوشیده نیست بهداشت یعنی تأمین، حفظ و بالا بردن سطح سلامتی و سلامتی یعنی وجود آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی، بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، بهداشت باروری عبارتست از سلامت کامل جسمی روانی و اجتماعی اجزاء سیستم باروری در سرتاسر طول زندگی. بر این اساس همه مردم باید قادر باشند که زندگی جنسی سالم و رضایت بخش داشته و بتوانند آزادانه و مسئولانه در مورد زمان و چگونگی فرزند آوری خود تصمیم گیری نمائید. در این راستا باید از حق دسترسی به اطلاعات، امکانات، کسب بالاترین استانداردهای بهداشت باروری و جنسی بدور از هر گونه تبعیض، اجبار و خشونت برخوردار باشند. بعبارت دیگر بهداشت باروری حقوق مردان و زنان را در مورد آگاه بودن از دسترسی به روشهای تنظیم خانواده، انتخابی سالم، مؤثر، مناسب و قابل قبول و در نهایت حق برخورداری از خدمات مراقبتی بهداشتی مناسب که زنان را قادر به داشتن حاملگی و زایمان ایمن می سازد تأمین می نماید

اندیشیدن و تصمیم گرفتن برای داشتن فرزند:

نظام خلقت و طبیعت در هر عصری و زمان بر این پایه استوار بوده است که دختران و پسران هنگامی  که به سن بلوغ می رسند همسری برای خود برگزیده تا نسل بشر باقی بماند و جامعه به سیر کمی و کیفی خود ادامه دهد در همه ادیان مردم به این امر مهم تشویق شده اند مخصوصا در دین مبین اسلام نکاح یکی از سنت های پیامبر گرامی شمرده شده و ازدواج مورد ترغیب و تشویق قرار گرفته است خداوند متعال در قران مجید فرموده است:

سوره نور آیه 31:

((مردان و زنان بی همسر خود را همسر دهید همچنین غلامان و کنیزان صالح و درستکار تان را :اگر فقیر و تنگدست باشید خداوند از فضل خود آنان را بی نیاز می سازد ،خداوند گشایش دهنده و آگاه است))

سوره روم آیه 20

((و باز یکی از نشانه های لطف الهی آن است که برای شما از جنس خودتان همسری بیافرید که در کنار او آرامش یافته  و با هم انس گیرید و میان شما رافت و مهربانی برقرار فرمود در این امر برای مردم با فکرت،ادله و حکمت حق آشکار است))

و پیامبر بزرگ اسلام (ص)فرموده است:

((با هم ازدواج کنید و توالد و تناسل داشته باشید تا زیاد شوید،زیرا من در روز قیامت به افزونی شما افتخار می کنم باشند))

برنامه ریزی برای بارداری:

در زمان ما و طبق سنت و فرهنگ جامعه ما ،دختران و پسران از طریق رفت و آمد های خانوادگی با یکدیگر آشنا می شوند و با مراسمی شادمانه و شورانگیز ازدواج آنان صورت می پذیرد و این ازدواج در مدتی کوتاه منجر به آبستنی زن می شود و دختری که کوچکترین اطلاعی از جریان بارداری و زایمان و بچه داری ندارد،پس از نه ماه ،کودکی به دنیا می آورد .ورود این نوزاد برای خانواده کوچک آنها بسیار ناگهانی و غیر معمول می باشد و در حقیقت حامله شدن دختر و مادرشدن  او و پدر شدن پسر ،ناخواسته و بدون هیچ فکری و اندیشه و برنامه  ریزی  بوده و پیش بینی های لازم انجام نگرفته است.هر پسر و دختری  باید پس از ازدواج مدتی با هم مصاحبت داشته باشد  و از هم صحبتی با یکدیگر لذت ببرد و در حقیقت با هم زندگی کنند و از عقاید و افکار و آرزوها و آمال یکدیگر آگاه شوند و مشکلات  زندگی و خانواده  خود را درک کنند و همانگونه که در آیه شریفه پیشین ذکر شده است:( با یکدیگر انس گیرند و به یکدیگر محبت کنند تا به همدیگر علاقمند شوند).

زن و شوهر باید با تدبیر و اندیشه ، و با در نظر گرفتن شرایط جسمی ، روحی و اقتصادی خودشان برای داشتن فرزند مشورت کنند و مدت  زمان این تصمیم گیری بسته به شرایط زن و شوهر ممکن است شش ماه تا پنج سال پس از ازدواج طول بکشد.در این شرایط چون زن و شوهر عشق و علاقه ی شدید به یکدیگر پیدا کرده اند ،عاشقانه و شادمانه نوزاد خودرا پذیرایی می باشند و مقدم او را گرامی می دارند و از او کاملا مراقبت می کنند و او را نتیجه عشق سرشار خویش می دانند کودکی که محصول عشق زن و شوهر باشد با کودکی که ناخواسته و ندانسته به دنیا آمده باشد،بسیار تفاوت خواهد داشت.

از سوی دیگر ،زن و شوهری که با برنامه ریزی صاحب فرزند می شوند ،از نظر تغذیه و مراقبت دوران بارداری و مخصوصا پیشگیری از عفونت های داخل رحمی و همچنین تغذیه و مراقبت دوران  نوزادی شیر خواری و کودکی،موردتوجه کافی قرارخواهند گرفت  و نوزاد چه در دوران جنینی و چه پس از آن( دوران کودکی) و همچنین مادر چه در دوران بارداری و چه در دوران شیردهی و پرورش کودک ،هر دو در صحت و سلامت خواهند بود و کودک در دامان پر مهر و محبت مادر و پدری که عاشق یکدیگر و کودک خود هستند از رشد و شکوفایی جسمی و روانی برخورد خواهد شد.

بهترین سن برای داشتن اولین فرزند چه سنی است؟

به نظر می رسد که سنین 18-35سالگی برای زنان بهترین زمان برای حامله شدن و پرورش جنین است.اگر مادری در سنی کمتر از 18سال یا بیشتر از 35 سال حامله گردد،امکان بروز مخاطراتی برای او و نوزادش وجود دارد،یعنی نوزاد ممکن است دارای عیب ژنیتکی گردد.یا به صورت نارس متولد شود

چه موقعه بهترین زمان برای داشتن دومین فرزند است؟

هر مادری پس از ازدواج مشتاق و مایل است که کودکی داشته باشد و از رشد و نمو (نشستن ،راه افتادن ،حرف زدن)کودکان زیبای خود لذت ببرند،اما چون حاملگی و زایمان و پرستاری از کودک در تندرستی مادر اثر دارد و از لحاظ سلامت او را تحت تاثیر قرار می دهد،بنابراین اگر پدر ومادر تمایل دارند فرزند دیگری داشته باشند،بهتر است فاصله مناسبی را رعایت کنند یعنی حداقل سه تا شش سال بین تولد دو کودک، اول و دوم خود فاصله بیندازند و با برنامه ریزی لازم ،مقدم کودک دوم خویش را گرامی بدارند

از طرفی وقتی کودک دوم و یا سوم به خانواده اضافه می شود ،تغییر فاحشی در ساختار خانواده به وجود می آید و سلامت کودکان خانواده به فراهم بودن نیازهای آنان مانند تغذیه کافی ،بهداشت،ورزش و تفریح و بالاخره تعلیم و تربیت و حتی فراهم شدن امکانات ازدواج آینده آنها بستگی دارد،بنابراین هر پدری  و مادری با توجه به امکانات خود باید برای داشتن فرزند دیگر تصمیم بگیرند .اگر پدر و مادر هر دو شاغل هستند و امکانات اضافی برای رفاه خانواده در اختیار ندارند ،باید بیشتر بیندیشند و سپس تصمیم به داشتن فرزند دیگر بگیرند.

منبع:کتاب من و کودک من (نویسنده دکتر جواد فیض)

 

 

تک فرزندی و معایب

معایب

1-وابستگی شدید والدین به تک فرزند (این وابستگی سبب اضطراب تک فرزند می شود وهمیشه نگران است که اگر صدمه ای به او برسد، والدین دچار لطمه روحی شدید خواهند شد)

2-حساسیت فراوان والدین دربارة رفتار وگفتار تک فرزند که او را به رفتار و گفتاری نامطلوب می کشد و لوس می شود،

3-مراقبت بیش از حد والدین که استقلال تک فرزند را به خطر می اندازد، مراقبتی افراطی از تک فرزند  او را به فردی ضعیف و کم تحمل تبدیل کنند، فرزندشان از دیگران نیز انتظار خواهد داشت با او چنین رفتاری داشته باشند که این موضوع ناتوانی او را شدت خواهد بخشید.اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت کننده رو به رو شود یا امکان آشکار کردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد.

4-وابستگی شدید تک فرزند به والدین که مانع دوست یابی او در ارتباط با همسالان می شود،

5-تأثیر منفی بر رشد تک فرزند به جهت نبودن رقابت بازی یا درگیری با برادر یا خواهر، . این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمی کنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت

6-تسلیم پذیری والدین و عدم مخالفت با تک فرزند که سبب شکنندگی و آسیب پذیری در آینده می شود و نمی تواند ناامیدی ها و فشارهای روحی را تحمل کند،

7-برخورد بزرگانه با کودک (این کار سبب می شود جلوی بچگی کردن او گرفته شود)،

8-ارتباط کمتر با همسالان، به جهت نبودن برادر و خواهری در منزل از ایجاد ارتباط با همسالان خجالت می کشد.

9-تمایل بیش از حد والدین به حمایت از تنها فرزندشان، مانع از آن می شود که فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازماید و مسوولیت عمل خود را بپذیرد. آنها هیچ گاه در مقام انتقاد از فرزندشان بر نمی آیند، با او مخالفت نمی کنند و همواره تسلیم خواسته های او می شوند تا از این طریق مانع ناراحت شدن او شوند. حمایت بیش از حد این والدین، فرزند را با روحیه حساس و ضعیف تربیت می کند. هرچه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود، قدرت و تحمل وی در رویارویی با مشکلات کاهش می یابد و از این رو بسیار شکننده و آسیب پذیر می شود. در چنین روابط حساس و پر اضطرابی است که تک فرزند از آزمودن احساساتی که در روابط بین خواهر و برادر شکل می گیرد، محروم می ماند.

10- در خانواده های تک فرزند، والدین و فرزندان هر دو احساس می کنند نیاز شدیدی به یکدیگر دارند. پس ناگزیر به مراعات یکدیگر هستند.

جامعه تک فرزندها

1-بسیاری از تک فرزندها نمی توانند ناامیدی ها و فشارهای روانی را تحمل کنند.

2-چنانچه توهینی به آنها شود، بی آنکه قصد و غرضی در کار باشد، این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر می کنند.

3-چنانچه از مساله ای رنجیده خاطر شوند، این حالت را تا مدت های مدید در درون خود زنده نگاه می دارند.

4-آنها فقط به برقراری روابطی علاقه مندند که دربرگیرنده منافع آنان باشد و احساسات شان را نیز جریحه دار نکند.

5-آنها ممکن است ناراحتی های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون گرا شوند.

6-در هنگام طلاق و جدایی والدین، تک فرزندان، بیشتر تحت تاثیر مشکلات روانی قرار می گیرند.

7-کودک تک فرزند در خانواده ای رشد می کند که افراد بالغ در آن حضور دارند و کودک دیگری نیست که بتواند با او ارتباط برقرار کند0

8-. کودک تک فرزند به طور کامل مورد توجه و علاقه والدین است. این عامل سبب می شود کودک احساس کند شخصی مهم است.

نگاهی به پیامدهای روحی ـ روانی تک فرزند بودن

 
خانواده‌های تک فرزندی بر مسائلی خاص تأکید دارند که ممکن است در خانواده‌های چند فرزندی وجود نداشته باشد.

1-بلوغ اجتماعی -آنها زودتر از دیگر کودکان با مسائلی مواجه می‌شوند که برخورد با آنها در سنین بالاتر اتفاق می افتد. 

2-یکی دیگر از پیامدهای روحی و روانی تک فرزند بودن، تأثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند، بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمی‌کنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
3-بلوغ روحی و روانی، پدیده‌ای کاملاً ارثی نیست بلکه اکتسابی است. این بلوغ مواردی همچون شناخت خود، میزان واقع‌بینی و انتخاب مؤثر را شامل می‌شود و به راحتی به‌دست نمی‌آید، بلکه به تجربه‌هائی سخت و طاقت‌فرسا نیاز دارد. کودکی که تک فرزند خانواده است کمتر با مشکلات مواجه می‌شود و در معرض تجربه‌کردن شکست، ناکامی رانده‌شدن و... قرار نمی‌گیرد و شرایطی را که لازمه بلوغ روحی، روانی است، تجربه نمی‌کند.
4-مراقبت افراطی از تک فرزند  او را به فردی ضعیف و کم تحمل تبدیل کنند، و فرزندشان نیز از دیگران انتظار خواهد داشت با او چنین رفتاری داشته باشند که این موضوع ناتوانی او را شدت خواهد بخشید. اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت‌کننده روبه‌رو شوند یا امکان آشکارکردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد.
5-تمایل والدین به حمایت از تنها فرزندشان، مانع از آن می‌شود که فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازماید و مسئولیت عمل خود را بپذیرد. آنها هیچ‌گاه در مقام انتقاد از فرزندشان برنمی‌آیند، با او مخالف نمی‌کنند و همواره تسلیم خواسته‌های او می‌شوند تا از این طریق مانع ناراحت‌شدن او شوند.
6-این والدین می‌گویند: فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود؛ بنابراین با هم معامله می‌کنیم تا هیچ‌یک از ما آزار نبیند. حمایت بیش از حد این والدین، فرزند را با روحیه حساس و ضعیف تربیت می‌کند. هر چه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود، قدرت و تحمل وی در رویاروئی با مشکلات کاهش می‌یابد و از این‌رو بسیار شکننده و آسیب‌پذیر می‌شوند.


7-تک فرزند از آزمودن احساساتی که در روابط بین خواهر و برادر شکل می‌گیرد، محروم می‌ماند. مسابقه برای چیرگی بر دیگران، رقابت با خواهر یا برادر در جلب رضایت والدین، مسخره‌کردن دیگران برای تحقیر آنها، توهین به دیگران برای اثبات برتری خود، درگیری برای کسب حق تقدم و بهره‌مندی بیشتر از مزایا، درددل کردن با خواهر یا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعیضی که بین او و خواهر یا برادرش وجود دارد، درگیری با خواهر یا برادر برای تسکین فشارهای روحی، دفاع از منافع شخصی در ارتباط با دیگران.


8-در خانواده‌های تک فرزند، والدین و فرزندان هر دو احساس می‌کنند نیاز شدیدی به یکدیگر دارند. پس همیشه مراعات یکدیگر را می‌کنند، ولی خانواده‌های چندفرزندی چنین نیستند، دعواهای مکرر، جریحه‌دار شدن احساسات و عصبانیت در خانواده‌های چند فرزندی رایج است و کودکان معمولاً برای کنترل این احساسات راهی مناسب می‌یابند و بار دیگر با هم بازی می‌کنند.


ویژگی‌های تک فرزندان
- چنانچه از مسئله‌ای رنجیده‌خاطر شوند این حالت را تا مدت‌های مدید در درون خود زنده نگه‌می‌دارند.

 

-آنها فقط به برقراری روابطی علاقه‌مندند که دربرگیرنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نیز جریحه‌دار نکند.

 

-آنها ممکن است ناراحتی‌های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون‌گرا شوند.

 

-ممکن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهای خود را با دیگران به‌گونه‌ای مدیریت کنند که در نهایت هر دو طرف راضی شوند.
- فردی که تنها فرزند خانواده‌اش بود می‌گوید: سال‌ها طول کشید تا دریافتم رفتار والدینم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمایت کردند. تمام خواسته‌هایم را تأمین می‌کردند. به همین دلیل نتوانستم میزان تحملم را در دست‌نیافتن به خواسته‌هایم تقویت کنم. اکنون دریافته‌ام که ناراحت و ناامیدشدن بخشی از مشکلات دوران رشد کودک است و کودک نیاز دارد چنین احساساتی را تجربه کند.

 

-اگر چه کودکان تک فرزند اجتماعی‌تر از دیگر کودکان به‌نظر می‌رسند و اعتماد به‌نفس بیشتری در برقراری ارتباط با بزرگسالان دارند، اما به‌دلیل احساسات ناپخته خود ممکن است از هم‌بازی‌های خود خجالت بکشند و ترجیح دهند با کودکان بزرگ‌تر از خود دوست شوند.


منبع:

مهناز طالبی، لیسانس روانشناسی

www.javanemrooz.com

www.mohsnazizi.blgfa.com

 

 

فاصله گذاری تولد کودکان :فاصله کمتر از 18 ماه و بیش از 5 سال بین فاصله گذاری تولد کودکان

 

فاصله کمتر از 18 ماه و بیش از 5 سال بین دو فرزند برای سلامت مادر و کودکان مناسب نیست. بهتر است 18 تا 23ماه پس از زایمان اول صبر کنید چرا که فاصله کمتر از 17ماه خطر تولد فرزند با وزن کم را افزایش می دهد. یکی از دلایل آن، ضعف بدنی مادر و خستگی جسمانی ناشی از زایمان اول است. مادر برای رهایی از استرس زایمان اول نیاز به زمان دارد تا دوباره آمادگی و توان خود را به دست آورد. همچنین باید مواد غذایی به مقدار کافی به بدن مادر برسد و آنچه از دست داده جبران شود، چرا که در زایمان و بارداری اول، ویتامین ها و املاح مهمی مانند آهن و کلسیم برای پرورش کودک از بدن مادرکم شده است.

همچنین زمانی که اولین فرزند زیر یک سال یا بالای چهارسال است، زمان مناسبی است که رابطه با پدر ومادر و اعتماد به نفس درآن شکل بگیرد

v      وقتی فاصله سنی فرزندان از یکدیگر کم باشد:والدین توان لازم را برای پرورش کودکان نخواهند داشت. در این راستا روش های پیشرفته تنظیم خانواده این اجازه را به پدر و مادر می دهد که زمان تولد فرزند دوم را به خوبی برنامه ریزی کنند. بنابراین هم والدین در جهت تصمیم گیری برای به دنیا آوردن فرزند دوم باید شرایط مناسب داشته باشند و هم آرامش کودک اول حفظ شود تا نیازهای او اعم از عاطفی و جسمانی به خوبی برآورده شود.

 

v      در بسیاری از موارد فاصله زیاد میان فرزندان هم، مشکل ساز است. تحقیقات نشان می دهد فاصله زیاد یا کم میان زایمان ها، موجب بروز خطراتی هم برای مادر و هم برای فرزندان می شود چراکه فاصله گذاری بین حاملگی ها گام مهمی در راه تأمین سلامت مادر و کودک است.

 

 

اگر حاملگی ها با فاصله کمتر از 2 سال باشد:

 

1- علاوه بر این که امکان بروز عوارض مرگ و میر نوزاد، 2-تولد نوزاد با وزن کم را افزایش می دهد، 3-احتمال زایمان زودرس قبل از پایان 9 ماه حاملگی، 4-بروز کم خونی در کودک، 5-تحلیل ذخایر بدنی مادر (آهن و کلسیم)، 6-سوءتغذیه کودک بعد از تولد، 7-افزایش بیماری های عفونی در کودک 8-و کاهش هوش و عقب ماندگی درسی نیز دربردارد.

9-فرزندانی که پشت سرهم و با فاصله کم متولد می شوند از حمایت های مراقبتی و عاطفی والدین به ویژه مادر به دلیل مشغله بسیار محروم می مانند و به دنبال آن از سلامت، بهداشت عمومی، تغذیه، تحصیلات و... بهره کمتری خواهند برد.

10- فاصله گذاری مناسب بین تولد فرزندان نه تنها باعث سلامت جسمی و ذهنی کودک می شود بلکه والدین هم فرصت رسیدگی به بچه ها را پیدا کرده و کیفیت زندگی و تکامل کودکان بسیار بهتر و بیشتر می شود، چرا که وقتی فاصله میان کودکان کمتر از دو سال باشد، احتمال کاهش بهره هوشی، درکودک دوم بیشتر از خانواده هایی است که فاصله میان بچه هایشان بیشتر از دو سال است

11-حاملگی مجدد با فاصله کم مخصوصا برای مادری که کودک شیرخوار دارد خوب نیست فاصله گذاری مناسب بین فرزندان و داشتن فرزند کمتر در تأمین سلامت مادر و شیردهی موفق او بسیار مؤثر است حتی مادرانی که تغذیه مناسب ندارند می توانند شیردهی موفقی داشته باشند.

12-اگر فاصله بین بارداری ها کمتر از 18 ماه باشد، 40 درصد خطر تولد نوزاد نارس و 61 درصد خطر نوزاد با وزن کم افزایش پیداکرده و سن تولد نوزاد هم در 26درصد از موارد کمتر ازیک نوزاد طبیعی می شود.

13-حاملگی های متعدد و با فاصله کم، سلامت مادر و کودک را تحت تأثیر جدی قرار می دهد. فاصله کم بین حاملگی ها باعث افزایش خطر مرگ نوزادان وعوارضی مانند مرگ نوزادی وکاهش وزن نوزاد می شود.

14-همچنین فاصله کوتاه بین حاملگی ها با افزایش خطراتی همچون وزن کم هنگام تولد، مرده زایی و مرگ نوزادی، خطر مرگ مادر،کم خونی مادر و خونریزی سه ماهه بارداری همراه است چرا که مادر فرصت بازیابی سلامت را به طور کامل نداشته است.

 

اگر فاصله بارداری ها بیش از 59ماه (5سال) باشد:

 

1- خط تولد نوزاد نارس تا 6/0 درصد و نوزاد با وزن کم تا 9/0 درصد بیشتر می شود. شاید به همین دلایل است که متخصصان زنان و زایمان معتقدند برای فاصله گذاری میان فرزندان باید عاقلانه تصمیم گرفت.

2-ازطرفی اعضای خانواده باید از نظر جسمی، روحی و مالی به وضعیت مناسب تری برسند و وقت کافی برای هر فرزند بگذارند.

3-اگر این فاصله بسیار زیاد باشد، علاوه بر بروز خطرات جسمی، مادر دچار سالخوردگی و بی حوصلگی شده و امکان رشد و پرورش مناسب فرزند جدید را ندارد.

4- امکان بروز خطرات ژنتیکی هم درکودک دوم مطرح است.

5- همچنین وقتی فاصله سنی بچه ها از هم بسیار زیاد باشد، امکان برقراری ارتباط و بازی با هم درآنها کم می شود.

6-اغلب مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها به 69 ماه یعنی 5 سال و نیم می‌رسد، نسبت به مادرانی كه فاصله بارداری آن‌ها كمتر از 5 سال است با مشكلات بیشتری مواجه می‌شوند. یكی از شایع‌ترین این مشكلات مسمومیت دوران بارداری است.که دفع پروتئین از طریق ادرار و تورم بیش از حد دست‌ها و حتی پاها و افزایش فشار خون از نشانه‌های مسمومیت در دوران بارداری هستند كه احتمال بروز آن‌ها در خانم‌هایی كه فاصله بین دو بارداری آن‌ها بیشتر از 5 سال است، بیشتر از دیگران وجود دارند.

7- افزایش فشارخون در دوران بارداری،

 

 

 

 

خطرات بارداری زیر 18 سال و بالای 35 سال:

 

به تاخیر انداختن اولین بارداری تا دوره سنی مناسب،در خانم هایی که در سنین بسیار پایین ازدواج می کنند،می تواند از بسیاری از بیماری ها و مرگ هایی که در دوران بارداری رخ می دهند پیشگیری کند.دوره سنی مناسب برای بارداری 30-20سال است .خانم هایی که در دوره سنی19-15سالگی زایمان می کنند ،در مقایسه با خانم هایی که بین 30-20سالگی زایمان می کنند با خطرات بیشتری از بیماری و مرگ ناشی  از پیامد های بارداری روبرو خواهند بود.این خطر ها در خانم های کمتر از 17سال به شدت افزایش می یابد .از جمله این خطرها اینکه خانم ها با سنین پایین تر در مقایسه با خانم هایی که در دوره سنی مناسب برای بارداری قرار دارند،بیشتر در معرض ابتلای به مسمومیت بارداری بوده که می توان منجر به مشکلات زیاد و حتی مرگ زن باردار شود.با بهره گیری از روش های مطمئن تنظیم خانواده می توان از بارداری در سنین پایین و نیز خطراتی که در بارداری های این دوره سنی در بر خواهد داشت،پیشگیری نمود.

بارداری در سنین بالا مخاطرات ویژه خود را دارد مرگ ناشی از بارداری و زایمان در خانم هایی که در دوره سنی 44-40باردار می شوند پنج برابر خانم های است که در دوره سنی 30-20سال باردار می شوند .از دلایل این مسئله افزایش  بیماری با افزایش سن است.با توجه به افزایش ابتلای انسانها به بیماری ها(مانند بیماری قند و فشار خون)با افزایش سن یک خانم 44-40ساله در صورت بارداری در مقایسه با خانم ها ی جوان تر به بیماری های مبتلا خواهد بود و این مسئله سلامت  و بارداری او را با تهدید های جدی روبرو خواهد نمود.همچنین خانم ها یی که در سنین بالاترباردار می شوند.احتمالا تا کنون حدود 4بارداری و زایمان (بیشتر از 4 بار)را تجربه نموده اند که این امر نیز سبب افزایش خطر می شود .بنابراین خانم های با سن بیشتر از 35 سال می توانند با استفاده از یکی از روش های مطمئن پیشگیری   از بارداری خود را از رویارویی با خطر بارداری های در این سنین محافظت نمایند.  

 

 

 

منابع:

-کتاب من و کودک من(نویسنده دکتر جواد فیض)

-مهناز طالبی لیسانس روانشناسیwww.javanemrooz.com

www.mohsnazizi.blofa.com

-پمفلت های موجود در واحد بهداشت خانواده

 

 

 

 

 

 

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 3185 | بازدید امروز : 149 | کل بازدید : 564540 | بازدیدکنندگان آنلاين : 7 | زمان بازدید : 0.5380 
پیگیری نامه
شماره :   
اوقات شرعی
تقویم